Inny rodzaj cząstek? Być może świat kwantowy musi jeszcze zweryfikować swoje założenia na temat Modelu Standardowego. Świat cząstek elementarnych zadziwia nas nieustannie, zwłaszcza z poziomu kwantowego. Nie wiemy, czy istnieje świat na poziomie sub-kwantowym. Gdyby istniał, być może można by wówczas zastanawiać się nad nowymi rodzajami cząstek. Być może na poziomie kwantowym mogą istnieć cząstki, które nie zostały jeszcze odkryte. Być może to pracząstki będą teraz w kręgu zainteresowania?
Mechanika kwantowa ma jeszcze swoje tajemnice i niewątpliwie czeka na ujawnienia swoich nieodkrytych własności. Być może już niedługo Inny rodzaj cząstek doczeka się przełomowych odkryć? Jeśli nauka skupi swoją uwagę na obszarze pracząstki, to Mechanika kwantowa zmieni swoje oblicze. Podobnie może być z Modelem Standardowym. A zatem Pracząstki czeka jeszcze daleka droga.
Cząstki elementarne dzielą się na cząstki „prawdziwie” elementarne (fundamentalne), uważane za niepodzielne i dlatego uznawane za podstawowe składniki materii, oraz hadrony (mezony i bariony, na przykład proton i neutron), które są cząstkami złożonymi, zbudowanymi z 2 (dokładnie z kwarku i antykwarku) lub 3 kwarków. Trwałymi cząstkami są protony, elektrony, neutrina i fotony.
Fizycy odkryli kilkaset cząstek elementarnych. Dzielą się one na kilka grup, w zależności od:
W mechanice kwantowej funkcjonuje podział na dwie grupy cząstek: fermiony i bozony. Model standardowy postuluje istnienie zarówno jednych jak i drugich. Fermiony są podstawowymi elementami budującymi materię. Materię trwałą, która nas otacza, tworzą następujące cząstki: elektron, kwark górny (u) oraz kwark dolny (d). Dwa kwarki górne i jeden dolny (uud) tworzą proton, a jeden kwark górny i dwa dolne (udd) tworzą neutron. Wiązanie to znane jest jako oddziaływanie silne. Protony i neutrony, łącząc się, tworzą jądra atomowe. Do tej grupy cząstek należy też neutrino elektronowe.
Inny rodzaj cząstek. W mechanice kwantowej funkcjonuje podział na dwie grupy cząstek: fermiony i bozony. Niektóre z tych cząstek są niedoświadczalne z naszego punktu widzenia, niektóre można doświadczyć pośrednio. Czy Inny rodzaj cząstek będzie można udowodnić eksperymentalnie, czy tylko pośrednio na podstawie przesłanek i założeń? Jak zmieni się Fizyka cząstek elementarnych?
W modelu standardowym oddziaływania przenoszone są przez specjalne cząstki/pola (w mechanice klasycznej rolę medium stanowiło wyłącznie pole). Oddziaływanie polega na wytworzeniu lub pochłonięciu cząstki przenoszącej oddziaływanie.
Oddziaływanie silne, łączące kwarki w hadrony, przenoszone jest przez osiem rodzajów gluonów, sposób oddziaływania (rodzaj gluonu) oznaczany jest właściwością nazywaną kolorem gluonu.
A jak to będzie w przypadku pracząstki? Czy Inny rodzaj cząstek będzie odnosiła się do materii, czy może do oddziaływań? A może pracząstki będą odpowiedzialne za inne cechy, których jest do końca nie znamy? Poznanie pracząstki dostarczy nam informacji, które uzupełnią wiedzę w obszarze zjawisk mechaniki kwantowej.
Być może pracząstki dostarczą nam odpowiedzi na pytanie: czy istnieje poziom sub-kwantowy? Czy pracząstki mogą być łącznikiem pomiędzy światem kwantowym a światem sub-kwantowym? Wydaje się, że każda cząstka elementarna musi składać się z jakiś mniejszych, bazowych komponentów. Czy zatem Inny rodzaj cząstek będzie funkcjonował na poziomie kwantowym, czy może na poziomie sub-kwantowym?
Pracząstki mogą współistnieć na poziomie kwantowym pomiędzy bozonami a fermionami. Ale czy taki inny rodzaj cząstek faktycznie może być kluczem do świata sub-kwantowego? Mechanika Kwantowa prowadzi ekspansję i weryfikację wiedzy, która była ugruntowana w naszych umysłach. Wydaje się, że czeka nas walka z wyobraźnią - naszą wyobraźnią, która jak na razie dokonuje się pomiędzy naukowcami. Oto przykład artykułu - dyskusja została rozpoczęta. Inny rodzaj cząstek wychodzi na powierzchnie wiedzy i badań.
Ani bozony, ani fermiony. Ta nieznana cząstka może wywrócić fizykę do góry nogami
Kiedy w 2021 roku Zhiyuan Wang zaczął zastanawiać się nad tym, czy matematyka może zostać zinterpretowana w sposób fizyczny, to najprawdopodobniej nie miał świadomości, że jego pomysł doprowadzi do wielkiej debaty odnoszącej się do istnienia dodatkowego rodzaju cząstek kwantowych.
Inny rodzaj cząstek. Źródło: https://www.chip.pl/2025/07/paraczastki-nowy-rodzaj-czastek-kwantowych#goog_rewarded
Takowe nie byłyby zaliczane ani do grona cząstek tworzących materię ani nośników oddziaływań. Oznaczałoby to konieczność wyznaczenia trzeciej grupy, w czym postanowił pomóc Kaden Hazzard z Uniwersytetu Rice’a. Wspólnymi siłami naukowcy przeprowadzili badania, które zaowocowały powstaniem publikacji zamieszczonej na łamach Nature.
Kluczowym wnioskiem płynącym z jej lektury jest to, że te nieodkryte jeszcze paracząstki mogłyby tworzyć różnego rodzaju materiały o dziwacznych właściwościach. Sprawą zainteresował się też Markus Müller, który już wcześniej prowadził badania w tym zakresie. W jego przypadku inspiracją do działania było jednak coś innego. Idea mechaniki kwantowej zakłada bowiem, że obiekt lub obserwator może znajdować się w wielu miejscach jednocześnie, a Müller postanowił odnieść tę zależność do wizji istnienia paracząstek.
Fizyka wyróżnia dwie główne kategorie cząstek, czyli fermiony oraz bozony. W przypadku pierwszych, jeśli zamienimy miejscami dwa fermiony, ich stan kwantowy zyska znak minus. W praktyce oznacza to, iż dwa fermiony nie mogą znajdować się w tym samym miejscu w tym samym czasie. Nie można ich też ściskać w nieskończoność. W rzeczywistości warunkuje to całe nasze istnienie.
Paracząstki miałyby stanowić trzeci rodzaj cząstek kwantowych, odrębnym od bozonów i fermionów
Ale gdy mówimy o bozonach, to takie ograniczenie nie występuje. W praktyce oznacza to, iż dowolna liczba cząstek światła może znajdować się w tym samym miejscu. A jeśli zamienimy miejscami dwa bozony, to ich stan kwantowy pozostaje niezmienny. Pojawia się jednak pytanie: czy dwie wymienione grupy są jedynymi, które mogą istnieć w otaczającym nas świecie? Wydaje się, że niekoniecznie.
Jak sugerują badacze stojący za najnowszymi doniesieniami w tej sprawie, paracząstki mogłyby powstać w efekcie wielu zmian wewnętrznego stanu w konsekwencji zamiany miejsc cząstek. Z punktu widzenia kwantowej magii powinno to być dopuszczalne, ale dla matematyków poszukujących konkretnego opisu paracząstki okazało się to wielkim wyzwaniem. A kiedy już wydawało się dochodzić do przełomu, to z czasem wychodziło na jaw, że modele nowych cząstek kwantowych są po prostu mieszankami bozonów i fermionów.
W latach 80. ubiegłego wieku Frank Wilczek opisał anyony, których nie dało się przypisać ani do bozonów, ani do fermionów. Co więcej, ich istnienie ograniczało się do zaledwie dwóch wymiarów. Mimo to, wzbudzają zainteresowanie fizyków ze względu na możliwość ich praktycznego wykorzystania. Gdyby jednak istniały paracząstki trójwymiarowe, to przełom byłby zdecydowanie większego kalibru.
A naukowcy stojący za ostatnimi ustaleniami w tej sprawie twierdzą, iż taki scenariusz jest daleki od niemożliwego. Paracząstki miałyby wykazywać zarówno “zwykłe” właściwości, takie jak ładunek i spin, ale dodatkowo zapewniać też szereg ukrytych cech. Zdaniem fizyków mogłyby to być kwazicząstki spotykane w formie energetycznych drgań występujących w niektórych materiałach kwantowych.
Świat cząstek elementarnych rządzi się zupełnie innymi prawami – to mechanika kwantowa. Ma również bezpośredni wpływ na to, co nas otacza – na naszą Rzeczywistość. Nie wiemy dokładnie, w jaki sposób kooperują w świecie cząstek elementarnych: masa cząstki, energia cząstki, oddziaływania cząstek i zjawisko grawitacji. Model Standardowy opisu świat cząstek elementarnych z wyłączeniem właśnie grawitacji. Czy zatem Model Standardowy będzie dalej rozwijany, jeśli okaże się, że „czas” nie istnieje? A może w związku z tym, będą mogły pojawić się pracząstki - Inny rodzaj cząstek?
Oczywiście, twierdzenie „czas nie istnieje” wymaga naszego komentarza. Nasz świat wyraża „czas” w kształcie upływających sekund. Czas jest traktowany jako wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Nasze pojęcie czasu ma inną interpretację – jest opisane czasem zespolonym, który do zjawisk w świecie kwantowym - w świecie cząstek elementarnych, wykorzystuje Kwaternion Czasu.
Inny rodzaj cząstek. Czy świat kwantowy podzielony jest tylko na bozony i fermiony? Taki podział dokonuje się według modelu standardowego. Czy inny rodzaj cząstek wprowadzi zmiany w świecie Kwantowym? Za co będą odpowiedzialne pracząstki? Czy pracząstki mogą wykreować inne prawa fizyki z naszego punktu widzenia? Ilustracja została wygenerowana przez AIGemini(CreatedbyAI).
Inny rodzaj cząstek, pracząstki, to tylko pewien rodzaj nomenklatury charakterystyczny dla świata nauki w mechanice kwantowej. Dyskusja na temat tego, co może współistnieć na poziomie kwantowym, gdzieś pomiędzy bozonami i fermionami została rozpoczęta. Pracząstki mają jeszcze wiele do zaoferowania. Nasza KoncepcjiToE–Przestrzeni Kwantowej, na również swoją interpretację tego, co dzieje się na poziomie kwantowym.
Cząstka elementarna – to cząstka, która będąca podstawowym budulcem, nie posiada wewnętrznej struktury. Niemniej pojęcie to ze względów historycznych ma trochę inne znaczenie. Badaniem tych cząstek zajmuje się fizyka cząstek elementarnych. Zobacz więcej w linku. Materia składać się z Cząstek elementarnych. Czy tak jest w istocie, że cząstka elementarna ma własny świat, a co najważniejsze, w tym świecie może występować poziom sub-kwantowy?
Innymi słowy, czy cząstka może posiadać własną strukturę i składać się z innych elementów. Być może pracząstki mogłyby być składnikami cząstek elementarnych na poziomie sub-kwantowych? Nasza Koncepcja – ToE-Przestrzeni Kwantowej zakłada, że nasze pojęcie „czasu” nie istnieje, a jeśli tak, to jaka może być interpretacja cząstki elementarne? Jaka byłaby wówczas interpretacja materii?
Inny rodzaj cząstek - interpretacja materii według naszej koncepcji
Materia może być stabilna tylko dla bieżącej chwili.
Oznacza to, że obraz materii jest również powiązany z continuum czasowym. Oznacza to, że materia zależna jest od „czasu” a jej stabilna forma dokonuje się w bieżącym momencie czasu rzeczywistego. Jest mało prawdopodobne, że materia mogłaby być w stanie stabilnym dla materialnych obiektów z „przeszłości” albo materialnych obiektów z „przyszłości„. Nie mamy wpływu ani na przeszłość ani na przyszłość. Oznacza to, że nie możemy również doświadczyć materii z naszej przeszłości a tym bardzie nie jesteśmy w stanie doświadczyć materii z naszej przyszłości.
Według naszej Koncepcji – ToE-Przestrzeni Kwantowej, “czas” nie istnieje. To, co się dokonuje w “czasie” ma oczywiście inną interpretację. Interpretacja ta, w końcowej, dojrzałej fazie z naszego punktu widzenia objawia się właśnie jako nasz “czas“. W naszej koncepcji – czas to zmiana. Oznacza to, że nasze pojęcie “czasu” jest rozumiane jako “akt, skutek dokonującej się zmiany”. “Zmiana”, oznacza dla nas upływ czasu – innymi słowy, czas upływa od zmiany do zmiany. Bez zmian, nie ma pojęcia czasu. Pojęcie “zmiany” staje się więc kluczowe dla interpretacji naszego pojęcia “czasu”.
Multiplikacja zmian jest pewną analogią, bądź interpretacją tego, co dzieje się z poziomu kwantowego – świata cząstek elementarnych w korelacji do “czasu“. Oczywiście, w naszych rozważaniach zastosujemy nasze pojęcie “czasu”. Nasza Rzeczywistość może używać tylko części rzeczywistej naszego Zespolonego opisu czasu – to nasz rzeczywisty czas. Oznacza to, że dla naszych rozważań dokona się pewne rozszerzenie naszego “czasu“. Opis tego rozszerzenie, zostanie wyrażony za pomocą Zespolonej Funkcji Czasu, która nawiązuje do naszej koncepcji “Kwaternionu Czasu“. Jak to wpływa na cząstki, które współtworzą materię?
Dlaczego cząstki elementarne odpowiadają za współtworzenie materii? W jaki sposób ujawniają się właściwości materii? Według naszej Koncepcji – ToE-Przestrzeni Kwantowej, własności cząstek elementarnych są "rozrzucona" w czasie. Aby cząstka mogła mieć odpowiednią własność musi odwołać się w specyficznym plątaniu do samej siebie z innej lokalizacji. Taka sytuacja została zaprezentowana na animacji poniżej.
Inny rodzaj cząstek. Czy cząstki mogą mieć rozproszone własności w czasie? Wyobraź sobie, że każda cząstka elementarna na poziomie kwantowym może być rozciągnięta w naszym czasie rzeczywistym. Oznacza to, że na przykład elektron może mieć inne własności w czasie - w czasie istnienia naszego Wszechświata (wiek Wszechświata). Wówczas taka cząstka mogłaby być raz elektronem bez masy, a w innym czasie mogłaby nie posiadać spinu. Być może elektron ma rozrzucone swoje własności w czasie. Być może własności takiego elektronu są splątane z różnych miejsc w czasie.
Cząstki elementarne mogą również cofać się w naszym czasie rzeczywistym – to właśnie jest nieoznaczoność materii. Jeśli nie ma stabilizacji w czasie, to oznacza, że takie cząstki elementarne są poza naszym “czasem” – naszym rzeczywistym czasem. Aby mógł funkcjonować taki opis wyrażony poprzez zasadę nieoznaczoności, czy też poprzez Równanie Schrödingera, cząstki elementarne muszą funkcjonować w czasie urojonym. Koncepcja zespolonego czasu została zaprezentowana w linku. Część urojona naszego czasu daje cząstce dodatkowe atrybuty, która nie są możliwe z naszego punktu widzenia (w makro-świecie) – w czasie rzeczywistym.
Funkcjonowanie w czasie urojonym jest przejawem niestabilności cząstki w naszym “czasie”. Funkcjonowanie w czasie urojonym daje możliwość zaistnienie cząstkom elementarnych w kilku miejscach jednocześnie z naszego punktu widzenia. Funkcjonowanie w czasie urojonym daje możliwość istnienia cząstkom w Dualizmie korpuskularno-falowy. Jeśli zatem w czasie rzeczywistym nic się nie dziej z naszego punktu widzenia, to w czasie urojonym taka cząstka może “odwiedzić” kilka wymiarów, być jednocześnie w naszej “przeszłości” i w naszej “przyszłości”.
Aby cząstki elementarne mogły współtworzyć materię z naszego punktu widzenia, muszą posiadać wszystkie cechy, które stabilizują takie cząstki w czasie. Oczywiście pojęcie czasu jest rozpatrywane z naszego punktu widzenia jako nasz czas Rzeczywisty. Może to oznaczać, że brak stabilizacja w czasie cząstki elementarnej może być utożsamiane z brakiem jej własności. Cząstka, która istnieje z naszego punktu widzenia jednak nie ma do niej dostępu może nie być w pełni wyposażona w swoje cechy: brak spinu, brak masy.
Z punktu widzenie mechaniki kwantowej utrata cech danej cząstki elementarnej może dotyczyć tylko konkretnej chwili w czasie rzeczywistym. Może to oznaczać, że taka cząstka może posiadać swoje cechy w innym momencie rzeczywistego czasu. Innymi słowy, taka cząstka nadal może zachować swoje atrybuty z naszego punktu widzenia - z naszego Tu i z naszego Teraz, w innych momentach - w naszej przeszłości i w naszej przyszłości.
Czy to oznacza, że pracząstki mogą istnieć poza naszym rzeczywistym czasem? Wówczas mogłoby to oznaczać, że materia - obraz materii mógł zostać wytworzony dla innych lokalizacji: w czasie i miejscu. Te same pracząstki, mogłyby uczestniczyć w współtworzeniu materii dla innego czasu, bądź innej lokalizacji we Wszechświecie. Mogłoby to oznaczać, że mogą również być interpretacją ciemnej materii - oczywiście według naszej koncepcji.
Inny rodzaj cząstek. Jeśli na poziomie kwantowym cząstka elementarna może być w kilku miejscach jednocześnie, to możliwe jest również, aby ta sama cząstka miała inne własności w tych lokalizacjach. Oznacza to, że w jednym miejscu nasza cząstka może współtworzyć materię w czasie rzeczywistym, a w innym miejscu ta sama cząstka może współtworzyć ciemną materię w czasie urojonym. Na naszej animacji ten sam elektron występuje w kilku miejscach. Jeśli elektron oznaczony jest wypełnieniem czerwonym, to współtworzy stabilną postać materii. Jeśli zaś elektron przedstawiony jest czerwonym okręgiem, to wówczas współtworzy ciemną materię. Jaka będzie koncepcja pracząstki dla współtworzenia materii i ciemnej materii?
Według naszej Koncepcji – ToE-Przestrzeni Kwantowej, cząstki elementarne współtworzą materię i ciemną materię jednocześnie. Materia współtworzona przez cząstki elementarne jest dostępną tylko w stabilnej formie. Oznacza to, że materia niedostępne z naszego punktu widzenia może współtworzyć w innym miejscu ciemną materię. Stwierdzenie to może być konsekwencją Zasady nieoznaczonościHeisenberga oraz reguł jakie panują w mechanice kwantowej.
Jeśli cząstka elementarna może istnieć jednocześnie w kilku miejsca, być cząstką lub falą (dualizm korpuskularno-falowy), to oznacza, że świat kwantowy może dopuścić również taki przypadek, w którym ta sama cząstka jest na początku istnienia naszego Wszechświata i na Końcu naszego Wszechświata w jednym czasie - naszym czasie rzeczywistym. Wydaje się, że taki przypadek jest wielce prawdopodobny, a mechanika kwantowa opiera się na prawdopodobieństwie. Czy można to udowodnić? Przy odpowiednich założeniach matematyka jest w stanie opisać taki przypadek. Jak jest naprawdę, tego nie wiemy.
Nie wiemy również tego, jak wpłyną pracząstki na przewidywalność mechaniki kwantowej. Według naszej Koncepcji – ToE-Przestrzeni Kwantowej, poziom sub-kwantowy istnieje i jest nawiązaniem do naszej koncepcji struktury Przestrzeni Kwantowej. To właśnie ta struktura może dostarczyć dowolny stan energetyczny, który może odwzorować: punkt czas i punkt przestrzeni na poziomie makroświata. Taki punkt w czasie i w przestrzeni może być interpretację naszej czasoprzestrzeni. Czy pracząstki mogą zatem odwzorować punkt w czasoprzestrzeni?
Inny rodzaj cząstek - Czy inny opis czasu może zmienić opis Wszechświata?
Jedną w koncepcji powstania Wszechświata jest Teoria Wielkiego Wybuchu. Zakłada się, że pojęcie czasu nie istniało przed Wielkim Wybuchem. Czy w procesie powstania Wszechświata Czarne Dziury mogły powstać przed pierwszymi gwiazdami? W jaki sposób rozszerza się czarna dziura? Czy czarna dziura może mieć swoje granice? Jeśli początek Wszechświata dokonał się bez udziału materii, to czy czarna dziura mogła mieć wówczas jakąkolwiek postać? Czy czarne dziury były konieczną częścią Wielkiego Wybuchu?
Inny rodzaj cząstek. W jaki sposób będzie prezentowana pracząstka? Czy pracząstka będzie operować na poziomie kwantowym czy może również na poziomie sub-kwantowym? Czy mechanika kwantowa będzie miała zastosowanie do poziomu sub-kwantowego? Czy na poziomie sub-kwantowym obowiązuje pojęcie czasu? Ilustracja została wygenerowana przez AIGemini(CreatedbyAI).
Atrybut Materii nie wynikałby zatem z atrybutu energii. Choć należy przyznać, że do tej pory nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć w jaki sposób energia przekształciła się w materię? Taka wiedza miałaby wpływ na interpretację samej materii i być może wówczas nie mielibyśmy problemu z terminem brakującej materii.
Multiplication of changes is a certain analogy or interpretation of what happens from the point of view of the micro-world - the world of elementary particles in correlation to “ time ”. Of course, in our considerations we will apply our concept of “time” . Our Reality can only use the real part of our Complex description of time - this is our real time . This means that for our considerations, some extension of our “time” will be made. The description of this extension, will be expressed by means of the Complex Time Function , which refers to our concept of “ Time Quaternion ”.
ToE-Time Quaternion is a proposal to expand our concept of "time." We know that our time is an interpretation of the measure of change. If it were not for the changes taking place in the Reality around us, we would have no sense of the passage of time. From our point of view, Time is related to change - the Changes that occur around us. Time is one of the seven fundamental physical quantities in both the International System of Units (SI) and International System of Quantities .
The Big Bang Theory is one of the theories of the origin of our Universe. Nowadays, its popularity is growing, due to the Hubble-Lemaître law , which defines and confirms the idea of Galaxies moving away from each other . This is the key that allows the Big Bang Theory to become more attractive than the rest of the Theories. Does the Big Bang Theory have a chance to stand up for itself? It is possible that the Big Bang Theory should be presented in a different way? (see the link ).
Komentarze
Prześlij komentarz