Czy istnieje Ekspansja Kwantowa? Prawo Hubble’a jest matematyczną interpretacją astronomicznego zjawiska, potocznie określanego jako „ucieczka galaktyk”, a objawiającego się tym, że światło niemal wszystkich galaktyk jest przesunięte ku czerwieni. Im większa odległość do danej galaktyki, tym przesunięcie jej widma ku dłuższym falom jest większe. Przez analogię z prawem Dopplera można stwierdzić oddalanie się dowolnej galaktyki względem pozostałych. Wnioskuje się na tej podstawie, że musiały dawniej znajdować się w jednym miejscu (bardzo blisko siebie), a ruch wszystkich został zapoczątkowany przez Wielki Wybuch. Nasz koncepcja ma również interpretację ekspansji. Czy na poziomie kwantowym istnieje również ekspansja?
Edwin Hubble w roku 1929. Dokonał on pomiaru odległości do sześciu galaktyk w Grupie Lokalnej przy użyciu cefeid jako świec standardowych, a następnie rozszerzył próbkę do 18 galaktyk, sięgając odległości gromady Virgo i wybierając jako świece najjaśniejsze gwiazdy w galaktykach. Zależność Hubble’a jest prawdziwa dla galaktyk (ściślej: gromad) odpowiednio nam bliskich, lecz na tyle dalekich, że nie są już powiązane grawitacyjnie z Drogą Mleczną i ogólniej z Grupą Lokalną. Ekspansja Wszechświata stała się faktem.
Czy zjawisko ekspansji dokonuje się w czarnej dziurze? Może ekspansja dokonuje się również na poziomie kwantowym? Być może same cząstki elementarne może rosnąć jak ciasto w miarę jak upływa czas? Jeśli zatem teoria Wielkiego Wybuchu dała się potwierdzić eksperymentalnie przez Edwina Hubble'a w roku 1929 roku, to może również uda się zaobserwować ekspansję kwantową. Najpierw jednak przytoczymy kilka informacji na temat samej Ekspansji Wszechświata, później zaprezentujemy nasz punkt widzenia.
Wiek i ekspansja
Astronomowie obliczają wiek Wszechświata przyjmując, że model Lambda-CDM precyzyjnie opisuje ewolucję Wszechświata od początku jego istnienia, kiedy był bardzo gorący, gęsty i jednolity, do jego obecnego stanu, oraz mierząc parametry kosmologiczne tego modelu. Model ten jest dobrze rozumiany teoretycznie i wspierany przez ostatnie obserwacje astronomiczne takie jak WMAP i Planck. Oprócz tego model jest wspierany przez obserwacje anizotropii mikrofalowego promieniowania tła oraz jasności i przesunięcia ku czerwieni dla supernowych typu Ia.
Inne obserwacje, zajmujące się stałą Hubble’a, obfitością gromad galaktyk, słabymsoczewkowaniem grawitacyjnym i wiekiem gromady kulistej, są generalnie zgodne z nim, jednak nie są obecnie tak precyzyjne. Wraz z przyjęciem, że model Lambda-CDM jest poprawny i z przyjęciem wartości parametrów zmierzonych w trakcie obserwacji dokonanych, np. w trakcie misji Planck, wiek Wszechświata (na podstawie badań z 2015 roku) wynosi 13,798 ± 0,037 miliardów lat. Wcześniejsze pomiary, oparte na soczewkowaniu grawitacyjnym, dają zgodne wyniki 13,75 ± 0,17 mld lat.
Z biegiem czasu Wszechświat i jego zawartość ewoluowały – liczba kwazarów i galaktyk zmieniła się, a przestrzeń powiększyła się. Ekspansja Wszechświata tłumaczy, jak to możliwe, że naukowcy mogą obserwować światło pochodzące z galaktyki odległej o 30 miliardów lat świetlnych, nawet jeśli światło podróżowało tam przez 13 miliardów lat; przestrzeń między nimi powiększyła się, co z kolei stało się jednym z narzędzi używanych przy obliczaniu wieku Wszechświata.
Ekspansja ta jest spójna ze spostrzeżeniem, że światło z odległych galaktyk zostało przesunięte ku czerwieni; wyemitowane fotony podczas swojej podróży zostały rozciągnięte do dłuższych fal i niższej częstotliwości. Wskaźnikiem tej przestrzennej ekspansji jest przyspieszenie Wszechświata, oparte na badaniach nad supernowymi typu Ia.
Im więcej materii znajduje się we Wszechświecie, tym silniejsza jest oddziałująca na nią grawitacja. Gdyby Wszechświat był zbyt gęsty, wtedy ponownie zapadłby się w osobliwość. Jednak gdyby Wszechświat zawierał za mało materii, wtedy jego ekspansja bardzo by przyspieszyła, tym samym nie dając planetom i układom planetarnym czasu na uformowanie się.
Wskaźnik ekspansji Wszechświata jest zależny od grawitacji oddziałującej między obecną materią. Zaskakujący jest fakt, że nasz Wszechświat ma średnią gęstość wynoszącą ok. 5 protonów na metr sześcienny, co pozwoliło przestrzeni rozszerzać się przez ostatnie 13,8 miliarda lat i uformować Wszechświat, jaki widzimy dzisiaj.
Istnieją siły dynamiczne wpływające na cząstki we Wszechświecie, które wpływają na tempo ekspansji Wszechświata. W przeszłości oczekiwano, że stała Hubble’a będzie maleć z upływem czasu ze względu na oddziaływania grawitacyjne we Wszechświecie, i że w związku z tym istnieje dodatkowa wielkość zwana parametrem spowolnienia, którą kosmologowie przewidywali za będącą bezpośrednio związaną z gęstością materii we Wszechświecie.
Okazało się jednak, że parametr spowolnienia powinien wynosić mniej niż zero (powinien stale wynosić -1), co sugeruje, że stała Hubble’a rośnie z upływem czasu. Niektórzy kosmologowie żartobliwie nazwali ten efekt „kosmicznym zrywem”. W 2011 roku przyznano Nagrodę Nobla za odkrycie tego efektu
Ekspansja Wszechświata stanowi element rozwoju naszej Rzeczywistości. Nasz Wszechświat zachowuje się jak układ izolowany, który cały czas musi się doskonalić. Od momentu startu Wielkiego Wybuchu, następuje rozwój. Wydaje się, że taki rozwój musi również dokonywać się na poziomie kwantowym. Czy zatem ekspansja powinna również dokonywać się na poziomie kwantowym? Jaka mogłaby być interpretacja ekspansji kwantowej?
Mechanika Kwantowa jest dla nas zupełnym odstępstwem od naszej makra-rzeczywistości. Niektóre zjawiska z obszaru mechaniki kwantowej są dla na zupełnie niezrozumiałe. Podobnie jest z punktu widzenia na poziomie kwantowym. Zjawisko Grawitacji na poziomie kwantowym jest dość trudne do opisu i do pogodzenie. Na poziomie makro grawitacja została jednak opisana dość dokładnie przez ogólną teorię względności stworzoną przez Alberta Einsteina. A jednak świat kwantowy i nasza najbliższa Rzeczywistość - ta, która nas otacza bezpośrednio, muszą razem koegzystować. Jak to jest możliwe?
Ekspansja Kwantowa może być częścią Ekspansji Wszechświata. Czy ekspansja może istnieć osobno dla makro-świata i osobno dla mikro-świata? Nie jest pewne, czy istnieją inne rodzaje ekspansji, jednak jeśli istnieje w naszej Rzeczywistości również poziom kwantowy, który jest opisany mechaniką kwantową, to być może Ekspansja Kwantowa również może istnieć. Ilustracja została wygenerowana przez AIGemini(CreatedbyAI).
Model standardowy opisuje trzy oddziaływania podstawowe: elektromagnetyczne, słabe i silne. Model standardowy jest jedną z najważniejszych teorii współczesnej fizyki, jego podstawy teoretyczne zaczęto formułować w latach 70. XX wieku. To jest dorobek naukowy wielu pokoleń fizyków. Nie mamy jeszcze wystarczającej wiedzy, aby udowodnić teorie wielkiej unifikacji, która łączyłaby w sobie Model standardowy z Grawitacją. Oba te światy - świat na poziomie makro i świat kwantowy, jak na razie koegzystują, ale nie dają się opisać jedną teorią - Teorią Wszystkiego.
Jeśli zatem Wielki Wybuch miał miejsce i dokonuje się dzięki temu ekspansja Wszechświata, to czy zjawisko ekspansji może dokonywać się na poziomie kwantowym? Czy Ekspansja Kwantowa może istnieć? A jeśli tak, to czy da się pokazać taką interpretację ekspansji, która łączyłaby świat makro i świat mikro? Być może od tej strony można by znaleźć zasady na jakich istnieje połączenie pomiędzy tymi dwoma światami: światem makro, naszej Rzeczywistości oraz światem mikro, światem cząstek elementarnych.
Ekspansja Kwantowa - według naszej koncepcji
Według naszej KoncepcjiToE–Przestrzeni Kwantowej, zakładamy istnienie poziomu sub-kwantowego. Oznacza to, że zjawiska na poziomie kwantowym są wynikiem - produktem - czegoś, co funkcjonuje jeszcze głębiej. Nasza koncepcja zakłada, że poziom sub-kwantowy jest dobrze udokumentowany poprzez Informację Pierwotną, która łączy opis Rzeczywistości dla wszystkich momentów istnienia naszego Wszechświata.
Wszystko wydaje się podlegać ewolucji - pod warunkiem, że ma swój początek i swój koniec. Jeśli nasz Wszechświat ma swój Początek, to wydaje się, że musi mieć również swój Koniec. A jeśli tak jest w przypadku takiego obiektu jak nasz Wszechświat, to oznacza, że nasz Wszechświat musi mieć swoją ewolucję - transformatę, przejście od swojego osobliwego Początku, aż do swojego osobliwego Końca. Jeśli zatem cząstka elementarna jest obiektem podobnym, na kształt naszego Wszechświata, to dlaczego nie miałaby być traktowana inaczej. Jeśli kiedyś powstała, to również kiedyś przeminie - a co pomiędzy?
Każda cząstka elementarna miała kiedyś swój początek. Jeśli zatem taka cząstka elementarna miała swój początek, to musi również mieć swój koniec. Czy to oznaczałoby, że cząstka elementarna nie podlegałaby zmianom - nie miałaby swojej ewolucji? Jeśli zatem obiekt ma swój początek i Koniec, to coś musi być pomiędzy. A zatem nasze cząstki elementarne muszą podlegać również ekspansji. To ekspansja kwantowa, która dokonuje się na poziomie kwantowym. Taka Ekspansja może zachodzić kwantowo. Oznacza to, że każda cząstka elementarna wskakuje na odpowiedni poziom ekspansji kwantowej w zależności, gdzie współtworzy materię w czasie.
Ekspansja Kwantowa cząstki elementarnej. Wydaje się, że ekspansja na poziomie kwantowym powinna również istnieć. Jeśli tak by było, to oznaczałoby, że cząstki elementarne oraz atomy podlegają ekspansji. Wówczas oddziaływania podstawowe również podlegają ekspansji. Być może cząstki elementarne "puchną" jak balony. Oznaczało by to, że siły utrzymujące materię w stanie stabilnym mogą wraz z upływem czasu tracić swoją moc. I w ten sposób dokonywałby się proces "starzenia" materii. Nasz Wszechświat zmierzałby do zapadnięcia się. Rozpocząłby się proces degradacji materii. Każdy z kolorowych kręgów wyznacza stopień ekspansji kwantowej.
Na ilustracji powyżej przedstawiliśmy koncepcję Ekspansja Kwantowa cząstki elementarnej. Każda cząstka ma swoje poziomy ekspansji kwantowej. Każdy okrąg został oznaczony odpowiednim kolorem. Każdy kolor określa wiek materii. Materia, podobniej na cały Wszechświat podlega ekspansji. Odpowiedni poziom ekspansji kwantowej określa przynależność danej cząstki elementarnej do odpowiedniej materii w czasie. Jeśli zatem Wszechświat znajduje się w okolicach naszego Tu i naszego Teraz to oznacza, że cząstki elementarne, które współtworzą tą materię mają żółtawo/pomarańczowy okrąg ekspansji kwantowej.
Może to również oznaczać, że ekspansji kwantowej polegają również oddziaływania podstawowe. Wraz ze zwiększeniem stopnia ekspansji kwantowej może dochodzić do deficytu energetycznego w obszarze oddziaływań podstawowych. Być może wpłynie to na proces "starzenia" się materii i w przyszłości będzie można obserwować proces rozpadu stabilnej formy materii? Ten efekt może prowadzić w kierunku zapaści Wszechświata. Wówczas to, cząstki elementarne - takie jak fotony czy elektrony mogą być degradowane. Wpłynie to na wiązania atomowe.
Według reguł Mechaniki Kwantowej, cząstki elementarne mogą znajdować się w różnych lokalizacjach w tym samym czasie. Ale czy taka cząstka może znajdować się w jednej lokalizacji i jednocześnie będzie współtworzyć materię z "przeszłości" oraz materię z "przyszłości"? Czy może funkcjonować nieoznaczoność czasu? I w jaki sposób nasza cząstka elementarna miałaby zmienić swoje własności, aby odróżnić współtworzenie materii z "przeszłości" oraz współtworzenia materii z "przyszłości"? Być może wówczas nasz cząstka - ta sama cząstka elementarna musi tylko zmienić swój stopień ekspansji kwantowej.
Zgodnie z naszą koncepcją, Informacja Pierwotna opisuje cząstkę elementarną. Taki zbiór informacji pierwotnych znajduje się w strukturze Przestrzeni Kwantowej. Poziom sub-kwantowy, wyznacza adres - położenie takiej Informacji Pierwotnej w strukturze Przestrzeni Kwantowej. Oznacza to, że jeden opis - na przykład cząstki elementarnej elektronu, może być powielony miliard miliardów razy. Jest to odwzorowanie wszystkich elektronów w całym naszym Wszechświecie w całym dostępnym czasie - od początku istnienia elektrony, az do jego degradacji. Poziom Sub-kwantowy uwzględnia również położenie takiej cząstki w czasie i w przestrzeni.
Ekspansja Kwantowa dokonuje się również w cząstkach elementarnych. Na ilustracji została zaprezentowana funkcja stanu Info(T, t), która opisuje cząstkę elementarna - Elektron. Oznacza to, że w strukturze Przestrzeni Kwantowej jest tylko jeden opis dla elektronu. Dodatkowo istnieje zbiór lokalizacji - wyznaczone przez poziomy sub-kwantowe. Każda taka lokalizacja opisuje miejsce pojawienia się takiego elektronu. Na ilustracji widać Atom, który posiada trzy elektrony (trzy zielone punkty). Nasz koncepcja zakłada, że jest opis tej samej cząstki. Następnie ta cząstka została zreplikowana do trzech punktów w czasie i w przestrzeni. Oznacza to, że jeden elektron może funkcjonować w atomie w trzech miejscach jednocześnie.
Oznacza to, że struktura Przestrzeni Kwantowej zawiera tylko jedną opisana cząstkę. Na poziomie Sub-kwantowym znajdują się tylko lokalizacje w czasie i w przestrzeni tej cząstki. Analogicznie można zauważyć, że cząstka jest replikowana do różnych lokalizacji - a właściwie jej opis Informacją Pierwotną.
Stopień ekspansji kwantowej jest parametrem, który wskazuje z poziomu kwantowego, gdzie w danym w czasie dana cząstka elementarna współtworzy obraz materii. Aby cząstka elementarna (ta sama cząstka) mogła zaistnieć na początku Wszechświata, oraz w naszych czasach (13,8 miliarda po Wielkim Wybuchu), oraz na Końcu istnienia naszego Wszechświata, taka cząstka musi mieć odpowiedni stopień ekspansji kwantowej. To Stopień ekspansji kwantowej wyznacza przynależność materii w czasie. Dzieje się tak dlatego, ponieważ pojęcie czasu, jakie rozumiemy nie istnieje w naszej koncepcji.
Co to oznacza i w jaki sposób należy interpretować ekspansję kwantową? Aby to wyjaśnić, musimy najpierw założyć, że to, co jest naszym czasem - nie istnieje. Oczywiście, na poziomie kwantowym, nasze pojęcie czasu jest zupełnie inne, dlatego tam, czas ma inne znaczenie - poziom kwantowy jest opisany Kwaternionem Czasu.
Ekspansja Kwantowa - Czy inny opis czasu może zmienić interpretację Ekspansji Wszechświata?
Czy można sobie wyobrazić Wszechświat? Czy nasz Wszechświat jest układem izolowanym? Czy Wszechświat ma Granice? Czy można sobie wyobrazić inną interpretację Wielkiego Wybuchu? Czy można zbudować model Wszechświata, który powstał w otoczeniu Przestrzeni Kwantowej? Czy struktura Przestrzeni Kwantowej może pomieścić każde Uniwersum? Jeśli nasz Wszechświat - według naszej KoncepcjiToE–Przestrzeni Kwantowej, rozszerza się, to czy inne koncepcja czasu będzie miała wpływa na ekspansję Wszechświata?
Jedną w koncepcji powstania Wszechświata jest Teoria Wielkiego Wybuchu. Zakłada się, że pojęcie czasu nie istniało przed Wielkim Wybuchem. Czy w procesie powstania Wszechświata Czarne Dziury mogły powstać przed pierwszymi gwiazdami? W jaki sposób rozszerza się czarna dziura? Czy czarna dziura może mieć swoje granice? Jeśli początek Wszechświata dokonał się bez udziału materii, to czy czarna dziura mogła mieć wówczas jakąkolwiek postać? Czy czarne dziury były konieczną częścią Wielkiego Wybuchu?
Atrybut Materii nie wynikałby zatem z atrybutu energii. Choć należy przyznać, że do tej pory nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć w jaki sposób energia przekształciła się w materię? Taka wiedza miałaby wpływ na interpretację samej materii i być może wówczas nie mielibyśmy problemu z terminem brakującej materii.
If our Universe ever had a beginning, then there must have been some Sequence of existence that determined the path of development of everything that surrounds us today – we call it the expansion of the Universe . If our Concept — ToE – Quantum Space assumes that at the beginning – from the first moment of our Universe's creation – there could have been Primary Information , what could the Sequence of existence have been? How did the Propagation of such Primary Information take place?
ToE-Time Quaternion is a proposal to expand our concept of "time." We know that our time is an interpretation of the measure of change. If it were not for the changes taking place in the Reality around us, we would have no sense of the passage of time. From our point of view, Time is related to change - the Changes that occur around us. Time is one of the seven fundamental physical quantities in both the International System of Units (SI) and International System of Quantities .
Multiplication of changes is a certain analogy or interpretation of what happens from the point of view of the micro-world - the world of elementary particles in correlation to “ time ”. Of course, in our considerations we will apply our concept of “time” . Our Reality can only use the real part of our Complex description of time - this is our real time . This means that for our considerations, some extension of our “time” will be made. The description of this extension, will be expressed by means of the Complex Time Function , which refers to our concept of “ Time Quaternion ”.
Komentarze
Prześlij komentarz