Czy nasz wszechświat wiruje?

Czy nasz wszechświat wiruje? Innymi słowy, czy wszechświat może się obracać? W jaki sposób można sobie wyobrazić takie wirowanie wszechświata? Czy może nasz Wszechświat wiruje jak galaktyka, czy może stożek wszechświata obraca się w całości. Być może nasza ekspansja Wszechświata zachowuje się jak korkociąg? Być może obrót Wszechświata ma zupełnie inną interpretację?

Wydaje się, że wewnątrz naszego Wszechświata wszystko się obraca. Galaktyki, gromady galaktyk oddalają się od siebie i wirują wokół Czarnych Dziur. Może to oznaczać, że nasz Wszechświat ma podobne usposobienie. Jeśli wszystko się obraca, każda Planeta, układ słoneczny, nasza galaktyka, to wydaje się, że wirowanie naszego Uniwersum jest wielce prawdopodobne. Powszechnie twierdzi się, że każda galaktyka wiruje wokół masywnej Czarnej Dziury. Jeśli tak jest, to co mogłoby napędzać ruch wirowy naszego Uniwersum?

Jeśli zatem nasz wszechświat wiruje, to musi być to powiązane z jego ekspansją i wiekiem. Czy wirowanie naszego uniwersum może mieć jeszcze inne znaczenie? W jaki sposób wirowanie Uniwersum mogłoby wpływać na nasze pojęcie czasu? Zakładając, że nasze uniwersum miało swój początek, można również, założyć, że swój początek miała również rotacja naszego uniwersum. Czy zatem rotacja uniwersum może słabnąć wraz z ekspansją?

Gdyby tak było, to doszłoby do pewnych zaskakujących wniosków. Nasze pojęcie czasu musiałby przyspieszać wraz z ekspansją, natomiast rotacja uniwersum wraz z upływem czasu mogłaby zwalniać. Gdyby okazało się, że pojęcie rotacji - wirowania uniwersum w ogólności mogło istnieć. Prezentujemy cytat artykułu na powyższe zagadnienie oraz dołączamy się do dyskusji.

Wszechświat się obraca? To największa zagadka kosmosu

Czy Wszechświat się obraca? To najnowsza teoria, która mogłaby rozwiązać problem napięcia Hubble'a, który jest jednym największych wyzwań współczesnej kosmologii.

Czy wszechświat wiruje? Wszechświat - zdjęcie ilustracyjne.

Źródło zdjęć: © ESO | M. Kornmesser.

Naukowcy z Węgier i USA zaproponowali nowy model, w którym zakładają, że cały Wszechświat mógłby się obracać. Taka koncepcja rozwiązywałaby problem znany jako napięcie Hubble'a, dotyczący różnic w pomiarach prędkości ekspansji Wszechświata. Jak podaje portal Science Alert, rozbieżność między dwoma różnymi sposobami mierzenia tempa rozszerzania się Wszechświata to jedna z największych tajemnic kosmosu.

Rotacja Wszechświata rozwiązaniem zagadki

Zespół badawczy, w tym István Szapudi z Uniwersytetu Hawajskiego, odkrył, że dodanie rotacji do modelu Wszechświata może rozwiązać ten problem bez sprzeczności z obecnymi obserwacjami astronomicznymi. Według obliczeń, Wszechświat mógłby potrzebować bilionów lat na pełny obrót, co jest zgodne z maksymalną możliwą prędkością.

Rotujący Wszechświat mógłby wyjaśniać, dlaczego galaktyki zazwyczaj obracają się w tym samym kierunku. To pierwsze zastosowanie tej idei do napięcia Hubble'a. Rozwiązanie tego problemu jest kluczowe dla zrozumienia kosmosu, ponieważ wpływa na obliczenia dotyczące wieku i rozmiaru Wszechświata oraz ciemnej energii.

Napięcie Hubble'a wynika z różnic w pomiarach stałej Hubble'a. Jedna metoda opiera się na sygnałach z wczesnego Wszechświata, takich jak kosmiczne mikrofalowe promieniowanie tła, dając wynik ok. 67 km/s/Mpc. Druga metoda, bazująca na "standardowych świecach" w lokalnym Wszechświecie, wskazuje na ok. 73 km/s/Mpc.

Czym jest napędzany ruch Wszechświata?

Jeśli Wszechświat rzeczywiście się obraca, rodzi to pytania o siły, które mogłyby to powodować. Jedna z hipotez sugeruje, że nasz Wszechświat znajduje się w centrum czarnej dziury w innym Wszechświecie. Kolejnym krokiem badaczy jest stworzenie pełnego modelu komputerowego, który pomoże weryfikować tę teorię.

Źródło: https://tech.wp.pl/wszechswiat-sie-obraca-to-najwieksza-zagadka-kosmosu,7146722094512672a

Proces wirowanie naszego uniwersum może wpływać na inną interpretację czasu. Gdyby na początku powstanie naszego Wszechświata, wirował ona w ogromną prędkością, to wówczas mogłoby dojść do innej interpretacji naszego czasu. Do czego można to porównać? Otóż, w pierwszych chwilach według Teorii Wielkiego Wybuchu, nasz "czas" mógłby inaczej upływać. Im szybciej wiruje nasze Uniwersum, tym czas nasz bardziej zwalnia. Wydaje się, że mogłoby to odpowiadać sytuacji Osobliwości w przypadku Czarnych Dziur.

Według Koncepcji Wielkiego Wybuchu, nasze uniwersum mogło narodzić się z Osobliwości Inicjalnej. Oznacza to, że początek Wielkiego Wybuchu mógł przypominać sytuację jaka istnieje analogicznie wokół Czarnej Dziury. Jesteśmy przekonani, że zapoczątkowanie uniwersum - naszego Wszechświata, musiało dokonać się w logiczny i spójny sposób. Nic, co było na początku, nie mogło być dalej kontynuowane. Jeśli zaś dokonuje się jakaś kontynuacja, to nasza otaczająca nas Rzeczywistość czerpie z tego co już było.

Można zatem założyć, że sam początek powstania naszego Uniwersum, mógł przypominać to, co obecnie dzieje się w okolicy Czarnych Dziur. To tylko pewien rodzaj konsekwencji, który dokonał się już pierwotnie - o ile w ogólności nasze uniwersum miało swój początek. Tego typu sytuacja została zaprezentowana na animacji poniżej. Można sobie zatem wyobrazić, że nasze uniwersum w momencie powstanie mogło przypominać analogicznie Czarną Dziurę z animacji poniżej i wówczas w taki sposób mogłoby dokonywać się wirowanie Wszechświata.

Nie wiemy co prawdy, czy ten ruch obrotowy dokonywał się w taki sposób, ponieważ na samym początku, kiedy formowała się przestrzeń i czas, nie mogły istnieć koordynaty. Koordynaty ukształtowały się dopiero z wydzielenia Atrybutów podstawowych, które na początku były zjednoczone. Być może, na samym początku naszego istnienia, w pierwszej chwili, przy rozdziale Atrybutów podstawowych, mogło pojawić się jakaś interpretacja "ruchu obrotowego". Sądzimy, że analogicznie mogło to przypominać raczej "cykl" - cykliczne dokonywanie się zmian, które determinowały nasze pojęcie czasu.

Nasz symboliczny Punkt Startu, mógł zatem przejawiać pewne cechy rotacji. Nie wiadomo czy te cechy odpowiadały dzisiejszemu pojęciu rotacji. To tylko analogia, aby zrozumieć i opisać to, co wówczas mogło się dokonywać. Wszystko zatem jest pewnym rodzajem interpretacji i odniesienia do naszej dzisiejszej wiedzy.

Gdyby jednak okazało się, że nasze Uniwersum wirowała od samego początku istnienia, to prędkość tej rotacji powinna być największa na samym początku. Później, im więcej naszego czasu upłynęło, prędkość ta powinna się zmniejszać wraz ze zwiększeniem się i ekspansją naszego uniwersum. W jaki sposób należałoby to rozumieć, uwzględniając naszą Koncepcję Przestrzeni Kwantowej w połączeniu z wiedzą jaką dysponujemy dzisiaj?

Wydaje się, że na samym początku, kiedy powstawało nasze Uniwersum oraz wydzielały się Atrybuty podstawowe, rozpoczęło się wydzielanie i formowanie naszego pojęcia czasu. Nasze pojęcie czasu ewaluuje i obecnie dostępne jest dla nas w formie upływu kolejnych sekund. Jednak na samym początku, w momencie startu naszego uniwersum, kiedy nasz czas był w integracji z przestrzenią, energią i materią, nasz czas mógł mieć inne postrzeganie. Najprościej wytłumaczyć to poprzez analogię do dzisiejszej interpretacji naszego czasu.

Gdybyśmy pojawili się w Punkcie Początkowym, mogłoby się okazać, że nasz czas zwolnił. Analogicznie jak w przypadku Czarnej Dziury i pojawienia się obserwatora w okolicy Horyzontu Zdarzeń. Oznaczałoby to, że wówczas, na samym początku, nasz czas miałby inne wartości. Analogicznie - jedna sekunda czasu w momencie startu naszego uniwersum mogłaby odpowiadać na przykład milion lat, które upłynął w naszej obecnej Rzeczywistości - w naszym Tu i w naszym Teraz.

Jeśli więc powrócimy do naszych rozważań na temat rotacji uniwersum, to wówczas, w momencie startu naszego Uniwersum, Rotacja uniwersum powinna być największa. Później, wraz z upływem czasu, wartość nasz czas (nasze pojęcie czasu) zacznie przyspieszać, natomiast rotacja uniwersum zacznie zwalniać. Analogicznie można to odnieść do wartości jednostkowych naszego obecnego pojęcia czasu. Po roku od momentu startu naszego uniwersum, wartość jednej sekundy tam będzie odpowiadać kilku tysiącom lat, jakie upłynęły by obecnie. I tak, aż do naszych czasów - kiedy to jedna sekunda, odpowiada jednej sekundzie.

Obecnie, jeśli nasze uniwersum wykonuje ruch obrotowy, to wydaje się, że jest on analogicznie do przykładu z naszym pojęciem czasu dużo mniejszy. Zatem Wszechświat zwalnia swoją prędkość wirowania, a pojęcie naszego czasu przyspiesza. Wszystko to dokonuje się, ponieważ nasz Punkt dzisiaj - nasze Tu i nasze Teraz, oddala się od krańców Osobliwości Inicjalnej. Podobnie jak byśmy oddalali się od Horyzontu Zdarzeń Czarnej Dziury.

Być może zwolnienie rotacji naszego uniwersum będzie powiązane z jego osobliwym końcem. Natomiast efektem przyspieszania naszego czasu może być interpretacja zjawiska ucieczki galaktyk, która również przyspiesza. Oznaczałoby to, że nasze Wszechświat przyspiesza w swojej ekspansji i jednocześnie zwalnia w swojej rotacji. Zwolnienie rotacji zastępowane jest przyspieszaniem ekspansji naszego Wszechświata.

Rotacja Uniwersum może ustać. Czy będzie to analogia do końca naszych czasów - na przykład do śmierć cieplna naszego Wszechświata? Wówczas to, zaniknie wszelki ruch cząstek elementarnych. Być może rotacja Uniwersum wyznacza koniec naszych czasów? Jeśli zatem znalibyśmy prędkość rotacji naszego uniwersum i mogli wyznaczy jej dynamikę zmian, to moglibyśmy oszacować koniec naszego Wszechświata.

Rotacja naszego Uniwersum miałaby swoje uzasadnienie. Ostatnie badania i dane przesłane przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, mogą jeszcze przyczynić się do zmiany w myśleniu o otaczającej nas Rzeczywistości. To, co może zostać odkryte już wkrótce, powinno mieć wpływ na postrzeganie naszego pojęcia czasu.

Marek Ożarowski