Możliwe jest wytwarzanie śladowych ilości antymaterii poprzez zderzanie cząstek rozpędzonych w akceleratorach. W wyniku reakcji jądrowych mogą powstawać antycząstki. W ten sposób udało się otrzymać m.in. antyprotony, antyneutrony, pozytony (antyelektrony), a także atomy antywodoru (ściślej antyprotu, czyli pary antyproton – antyelektron) oraz jądra antydeuteru, antytrytu i antyhelu. W CERN, w eksperymencie ALPHA urządzenie skonstruowane na wzór pułapki Penninga służy do przechowywania antyelektronów i antyprotonów i wytwarzania obojętnych atomówantywodoru.
Interesującym zagadnieniem jest ewentualna obecność naturalnych skupisk antymaterii we Wszechświecie. Symetria pomiędzy zwykłą materią (koinomaterią) i antymaterią w naturalny sposób rodzi hipotezę, że Wszechświat powinien zawierać je w jednakowej ilości.
Poszukiwanie kosmicznej antymaterii jest utrudnione przez równość mas cząstek i antycząstek oraz symetrię oddziaływań elektromagnetycznych ze względu na transformację C (zamianę cząstek na antycząstki). Powodują one, że obserwacje promieniowania elektromagnetycznego i oddziaływania grawitacyjnego odległego obiektu nie pozwalają na określenie czy jest on zbudowany z koinomaterii, czy z antymaterii.
Tajemnica antymaterii. Przełomowe odkrycia naukowców z CERN
Naukowcy z CERN dokonali przełomowego odkrycia dotyczącego różnic między materią a antymaterią. Odkrycie może wyjaśnić, dlaczego Wszechświat składa się głównie z materii i przybliżyć nas do rozwikłania jednej z największych zagadek Wszechświata.
Materia kontra antymateria. Wielki Zderzacz Hadronów LHD.
Naukowcy z CERN, podczas konferencji Rencontres de Moriond we Włoszech, ogłosili znaczący postęp w badaniach nad różnicami między materią a antymaterią. Badania wskazują na istnienie nieznanych sił lub cząstek, które wykraczają poza obecny Model Standardowy.
Przełomowe odkrycie w CERN
Eksperyment LHCb potwierdził naruszenie symetrii CP w barionach, które obejmują protony i neutrony. Bariony charakteryzują się silnymi oddziaływaniami, co oznacza, że uczestniczą w interakcjach jądrowych. Ich właściwości wynikają z konfiguracji kwarków oraz z kwantowej liczby barionowej. Bariony, będące cząstkami subatomowymi, doświadczają asymetryczności, co oznacza, że materia i antymateria nie zachowują się identycznie.
Materia kontra antymateria. Wielki Zderzacz Hadronów - CERN.
Wyniki badań z Wielkiego Zderzacza Hadronów (LHC) pokazują, że różnica w liczbie rozpadów między barionem lambda Λb a jego antycząstką anty-Λb wynosi 2,45 proc. z niepewnością na poziomie 0,47 proc. Ostateczny wynik różni się od zera o 5,2 odchylenia standardowego, co potwierdza naruszenie symetrii CP.
Czy teoria Wielkiego Wybuchu może okazać się błędna?
Co sprawia, że to odkrycie jest tak niezwykłe? Zgodnie z teorią, Wielki Wybuch powinien był stworzyć materię i antymaterię w równych ilościach. Jednak w rzeczywistości materia stanowi podstawę wszystkiego, co nas otacza, podczas gdy antymateria prawie całkowicie zniknęła i pozostaje nieuchwytna. Odkrycie naruszenia symetrii CP w barionach może wyjaśnić tę zagadkę.
"Powód, dla którego dłużej zajęło zaobserwowanie naruszenia symetrii CP w barionach niż w mezonach, wynika z wielkości efektu i dostępnych danych–Potrzebowaliśmy maszyny takiej jak LHC, zdolnej do produkcji wystarczającej liczby barionów piękna i ich antymaterii, oraz eksperymentu zdolnego do precyzyjnego określenia ich produktów rozpadu"
– wyjaśnia rzecznik LHCb, Vincenzo Vagnoni.
Eksperyment LHCb dostarczył dowodów na asymetrię w zachowaniu materii i antymaterii. To odkrycie może mieć kluczowe znaczenie dla zrozumienia struktury Wszechświata i tego jak zachowywała się materia po Wielkim Wybuchu.
"Odkrycie to otwiera nowe możliwości dla teoretycznych i eksperymentalnych badań nad naturą naruszenia symetrii CP, potencjalnie oferując nowe ograniczenia dla fizyki wykraczającej poza Model Standardowy. Im więcej systemów, w których obserwujemy naruszenia symetrii CP i im dokładniejsze są pomiary, tym więcej mamy możliwości testowania Modelu Standardowego i poszukiwania fizyki poza nim"
Czy to oznacza, że obecnie będziemy musieli zmienić weryfikować naszą wiedzę dotyczącą Modelu Standardowego? W jaki sposób tego typu eksperymenty wpłyną na nasz opis Wszechświata? Być może nadszedł czas na inną interpretację materii? Wydaje się, że najpierw należałoby zmienić nasze podejście do pojęcia czasu. Pojęcie czasu wydaje się być kluczowe do opisu naszego Wszechświata. Jeśli pojęcie czasu zostanie zweryfikowane, wówczas pozostałe elementy dotyczące opisu naszego Wszechświata zyskają nową interpretację.
Zaproponowana przez nas nowa interpretacja czasu – to koncepcja czasu rozszerzonego. Koncepcja ta stanowi pewne połączenie wiedzy i doświadczenia o naszym postrzeganiu „czasu”, jednak według naszej Koncepcji – czas ma zupełnie inne znaczenie. Czas rozszerzony został opisany zespoloną funkcją czasu. Oznacza to, że czas musi być opisany w zupełnie inny sposób. Matematyczny opis czasu dokonano za pomocą Kwaternionu Czasu. To tylko pewna propozycja, która wydaje się być kluczowa, jeśli chcemy zmienić swoje podejście do „czasu„. Tego typu podejście może przybliżyć nas do zastosowania innej koncepcji „czasu” w obowiązujących prawach fizyki.
Relacje Uniwersum. Artystyczna wizja przedstawiająca „Kwaternion Czasu”. Ilustracja została wygenerowana przez AI (CreatedbyAI). Jeśli czas nie istnieje, to w jaki sposób będziemy opisywać otaczającą nas Rzeczywistość? To co, wydaje nas się oczywiste z naszego punktu widzenia, wówczas zmieni swoje znaczenie. Być może, aby nie przeżyć „szoku” mentalnego, Kwaternion Czasu może być pomostem do zmiany w rozumieniu samego pojęcia naszego „czasu”? Wówczas to, nasza Rzeczywistość zyska kolejną interpretację – jakościowo nowy opis czasu.
Wystarczy zmienić jeden element – przyjąć założenie, że nasz czas nie istnieje – co wówczas? Czy nasz opis Wszechświata musi zostać kompletnie przedefiniowany? Być może, czas stanowi dla nas pewne „ograniczenie” w myśleniu? Kto powiedział, że stałość „czasu” jest nie do podważenia? Jeśli można założyć, że Problem Czasu nie został jeszcze wystarczająco rozpoznany, to również całe nasze doświadczenia musi ulec zmianie.
A jeśli „czas” jaki znamy nie istnieje, to wówczas nasza wiedza o Wszechświecie jest zupełnie nieprzydatna? Wydaje się, że nasza wiedza, doświadczenie, które znakomicie opisują nasz Wszechświat może dotyczyć tylko naszej TeraźniejszejRzeczywistości. Wszystko co było, było zupełnie inne, wszystko co nastąpi, będzie również zupełnie inne. Prawa Fizyki na początku powstania naszego Wszechświata miały zupełnie inna interpretację albo jeszcze ich nie było. Prawa Fizyki dojrzewały i ewoluowały wraz z ekspansją naszego Wszechświata.
Być może nasze pojęcie „czasu” procesowało pewną ewaluację razem z dokonującą się Ekspansją Wszechświata. Nie wiemy tego dokładnie, czy nasze pojęcie „czasu” mogło/może się zmieniać od powstania do końca naszego Uniwersum. To co dzisiaj wydaje się niezmienne, jutro może okazać się niepełne – wymagające pewnego rozszerzenia. Opis naszej Rzeczywistości dokonuje się więc na podstawie danych i doświadczenia w naszym Tu i naszym Teraz. Jeśli tak jest, to z pewnością nadejdzie chwila, kiedy nasze pojęcie „czasu” zmieni swoje znaczenie i otrzyma swoją rozszerzoną interpretację.
Koncepcja Przestrzeni Kwantowej została zaprezentowana dodatkowo w artykule w linku. Koncepcja Przestrzeni Kwantowej może odpowiadać Teorii Wszystkiego. Według nas, Teoria Wszystkiego nigdy nie będzie jednym wzorem matematycznym, który poda nam odpowiednie rozwiązanie dowolnego problemu. Nasza propozycja Teorii Wszystkiego jest dość szczególna. Rozwiązaniem każdego problemy, czy też opisem dowolnego zjawiska w naszym Wszechświecie jest właśnie sama struktura Przestrzeni Kwantowej, która jest w stanie odwzorować dowolną sytuację w naszej czasoprzestrzeni.
Multiplication of changes is a certain analogy or interpretation of what happens from the point of view of the micro-world - the world of elementary particles in correlation to “ time ”. Of course, in our considerations we will apply our concept of “time” . Our Reality can only use the real part of our Complex description of time - this is our real time . This means that for our considerations, some extension of our “time” will be made. The description of this extension, will be expressed by means of the Complex Time Function , which refers to our concept of “ Time Quaternion ”.
Stan energetyczny jest pewną kombinacją Punktów Energetycznych , które współtworzą strukturę Przestrzeni Kwantowej . Energia, która jest podstawą do kreacji struktury Przestrzeni Kwantowej jest energią innego, nieznanego typu i nie ma nic wspólnego z Energia jaką znamy. Każdy Punkt Energetyczny w strukturze zawiera informację wyrażony poprzez energię nieznanego typu. Oznacza to, że stan energetyczny prowadzi do pewnego odwzorowania. Owo odwzorowanie, jest interpretacją, między innymi naszej bieżącej chwili - naszego Tu i naszego Teraz . Oczywiście to prosta interpretacja naszego pojęcia stanu energetycznego. Wymaga to jednak szerszego komentarza.
Uncertainty of matter refers directly to the Uncertainty Principle , which was proposed by Werner Heisenberg . Uncertainty of matter is a kind of extension of the Uncertainty Principle . Our Concept also refers to the Uncertainty Principle and tries to interpret it consistently to the ToE-Quantum Space . What does this Uncertainty consist of? What is the Uncertainty of matter? Before we go on to answer the questions posed, perhaps we should first look for our micro-world - the world of elementary particles .
Komentarze
Prześlij komentarz