Czy jesteśmy teraz we Wszechświecie 2.0
Wszechświat 2.0 co to jest? Aby odpowiedzieć na to pytanie, najpierw należy zastanowić się nad pytaniem - co to jest Wszechświat i w jaki sposób możemy opisać nasz Wszechświat. Wszechświat (łac. universum) – wszystko, co istnieje fizycznie: cała czasoprzestrzeń i być może czas, wszystkie wypełniające ją formy energii jak materia i pola fizyczne. Wszechświat to synonim słów „natura” i „przyroda”. Wszechświat bywa utożsamiany ze światem i rzeczywistością.
Co wiemy obecnie na temat Wszechświata?
Wszechświat badają wszystkie nauki empiryczne szczególnie nauki przyrodnicze. Wszechświat próbuje się opisać (pozytywizm). Do opisu naszego Wszechświata wykorzystuje się część nauk społecznych, które czerpią wiedzę z nauk formalnych takich, jak matematyka. Do opisu Wszechświata stosuje się wiedzę z pewnych działów filozofii.
Kosmos - jako Wszechświat we wspomnianym wąskim sensie, badają nauki kosmiczne jak astrofizyka z astronomią i planetologia; nauki te korzystają m.in. z technologii lotów kosmicznych: astronautyki. Kosmologia fizyczna bada Wszechświat wyłącznie jako całość, w największej skali, bez analizowania wewnętrznej budowy jego części, co robią inne działy astrofizyki i pozostałe nauki empiryczne.
Co wiemy o naszym Wszechświecie obecnie? Próbujemy go opisać: w skali mikro oraz w skali makro. Mikro-świat to świat mechaniki kwantowej. Makro-świat to Kosmologia, która rozumiana szeroko oznacza wszelkie doktryny o budowie Wszechświata, nie tylko te ściśle naukowe, ale i filozoficzne, religijne czy mityczne.
Niektóre ogólne właściwości Wszechświata pozostają nieznane, ponieważ jego widzialna część jest otoczona horyzontem kosmicznym – obszar za nim oddala się szybciej niż światło w próżni, co zgodnie z teorią względności uniemożliwia tamtejszym cząstkom zbliżanie się do Ziemi.
Widzialny (obserwowalny) Wszechświat, to obszar Wszechświata, wraz ze znajdującą się w nim materią, który jest możliwy do zaobserwowania z Ziemi w chwili obecnej. Widzialny Wszechświat jest ograniczony z uwagi na fakt, iż światło lub inne sygnały są w stanie dotrzeć do ziemskiego obserwatora z okresu nie wcześniejszego od początku Wielkiego Wybuchu.
Zbadano jednak podstawowe cechy obserwowalnej części Wszechświata:
- Do tej pory (2023) potwierdza się podstawowa zasada kosmologiczna, czasem zwana pierwszą lub słabą – mówiąca, że prawa fizyki są jednakowe w całym obserwowalnym Wszechświecie. Wszechświat podlega prawom; te najbardziej podstawowe, które nie redukują się do żadnych głębszych potwierdzonych prawideł to:
- model standardowy cząstek elementarnych;
- ogólna teoria względności Alberta Einsteina opisująca czasoprzestrzeń i ciążenie;
- zasady termodynamiki.
- nie znaleziono też odstępstw od silniejszej zasady kosmologicznej – obserwowalny Wszechświat w dużej skali wydaje się jednorodny (homogeniczny) i izotropowy, tj. nie ma wyróżnionych miejsc ani kierunków – wykazuje symetrie przesuwne (translacyjne) i obrotowe (rotacyjne). Ta pierwsza właściwość implikuje pewną postać zasady kopernikańskiej;
- obserwowalny Wszechświat rozszerza się; innymi słowy podlega ekspansji – ilościowo opisuje to prawo Hubble’a-Lemaître’a;
- gęstość obserwowalnego Wszechświata była znacznie większa – nie istniały w nim gwiazdy ani atomy, a jedynie pierwotna plazma; ten etap ewolucji jest znany jako Wielki Wybuch, a czas od niego bywa nieprecyzyjnie nazywany wiekiem Wszechświata; jest szacowany na kilkanaście miliardów lat.
Opis Wszechświata bazuje głównie na szacunkach
Przyjmując jednorodność i izotropowość Wszechświata, jego widzialny obszar można określić jako sferę, w której środku znajduje się obserwator. Prowadzi to do wniosku, że każde położenie we Wszechświecie posiada własny Widzialny Wszechświat. To tylko część podstawowych informacji dotyczących opisu naszego Wszechświat. Opis ten nie rozstrzyga definitywnie koncepcji powstania naszego Wszechświata.
Szacuje się, że widzialny Wszechświat zawiera 300 tryliardów gwiazd (3 ×1023) składających się na 350 miliardów dużych galaktyk oraz 3,5 biliona galaktyk karłowatych. Te wszystkie galaktyki tworzą 25 miliardów grup galaktyk zawartych w 10 milionach supergromad galaktyk. Oznacza to, że dzisiejszy świat nauki niewiele może zaoferować informacji na temat naszego Wszechświata. Niewiele również możemy powiedzieć na temat powstanie samego Wszechświata. Podstawą rozważań do powstania naszego Wszechświata jest obecnie Teoria Wielkiego Wybuchu.
Informacje, badanie, obserwacje a w konsekwencji stosowanie praw fizyki do opisu naszego Wszechświata dokonują się z założeniem, że nasze pojęcie "czasu" jest stałe i niezmienne. Innymi słowy, opis naszego Wszechświata zakłada, że badania dokonują się w czasie, nasz Wszechświat zanurzony jest w upływającym czasie. Wszystko co dotyczy naszego Wszechświata musi dokonywać się w upływającym czasie. Nasze prawa fizyki zakładają postrzeganie naszego czasu jako upływ kolejnych sekund. Oczywiście to duże uproszczenie, jednak koncepcja czasu od wieków pozostaje niewzruszona. To czas wpływa na otaczającą nas Rzeczywistość.
Czas, jego pojęcie - to w jaki sposób postrzegamy "czas" wpływa na opis naszej Rzeczywistości, a więc na bezpośredni i pośredni opis naszego Wszechświata. Fundament naszej wiedzy o Wszechświecie oparty jest na stabilnych filarach koncepcji naszego "czasu". Cała nasza wiedza i doświadczenie, a w konsekwencji prawa fizyki do opisu naszego Wszechświata, oparte są na stabilnym postrzeganiu naszego pojęcia "czasu". To pojęcie "czasu" daje nam komfort obserwacji Wszechświata i wyznacza sens naszego istnienia. Bez czasu nie ma istnienia - a więc prawdopodobnie nie byłoby również naszego Wszechświata.
Opis Wszechświat za pomocą symulacji komputerowych
Takie jest postrzeganie naszego Wszechświata, które ściśle powiązane jest z pojęciem naszego "czasu". Co by się jednak stało, gdyby w naszym opisie Wszechświata zabrakło pojęcia "czasu"? Może inaczej należałoby zadać to pytanie: w jaki sposób inna interpretacja naszego pojęcia "czasu" może wpłynąć na opis naszego Wszechświata? Czy wówczas nasz wiedza, prawa fizyki będą musiały ulec zasadniczej zmianie? Czy wówczas będziemy musieli opisać nasz Wszechświat od początku z uwzględnieniem, że nasze pojęcie "czasu" nie istnieje? Czy będzie to zatem Wszechświat 2.0?
Obecnie, nie mamy wystarczającej wiedzy do opisu naszego Wszechświata. To co dzisiaj proponuje świat nauki i badań naukowych jest realizowane za pomocą wsparcia przetwarzania danych przez komputery. Zgromadzone dane, wiedza jest przetwarzana przez komputery o ogromnej mocy obliczeniowej, które generują symulacje komputerowe. Dzięki tym symulacjom komputerowym budujemy opis naszego Wszechświata.
Program komputerowy symulujący wybrane zjawisko fizyczne lub społeczne, najczęściej implementujący jego model matematyczny, może odwzorować fragmenty otaczającej nas Rzeczywistości. Techniki symulacyjne są szczególnie przydatne tam, gdzie analityczne wyznaczenie rozwiązania byłoby zbyt pracochłonne, a niekiedy nawet niemożliwe, co często ma miejsce w systemach złożonych. Takim systemem złożonym niewątpliwie jest opis naszego Wszechświata.
Wszechświat 2.0 - Inny model Wszechświata
Jeśli nasz Wszechświat można - być może częściowo zamodelować poprzez symulacje komputerowe, to być może udałoby nam się również zamodelować Wszechświat 2.0? Czym zatem mógłby być nasz Wszechświat 2.0? W jaki sposób można by było zamodelować taki Wszechświat 2.0? Czy nasza ludzkość jest gotowa na Wszechświat 2.0? Czy mamy odpowiednie narzędzia i wiedzę, która jest w stanie skutecznie podjąć wyzwanie w zmianie myślenia dla opisu nowej interpretacji naszej Rzeczywistości - nowego opisu dla Wszechświata 2.0.
Nasze rozważania dotyczą zatem formułowania i definiowania opisu naszego Wszechświata w sytuacji, kiedy nasze pojęcie "czasu" byłoby nieaktualne. Jak wówczas wyglądałby nasz Wszechświat? W jaki sposób postrzeganie w inny sposób naszego pojęcia "czasu" mogłoby wpłynąć na opis naszego Wszechświata. Czy nasze prawa fizyki, które obecnie obowiązuję stałyby się nieaktualne? A może musiałby zmienić swoją interpretację w taki sposób, aby uwzględnić nową jakość w pojmowaniu przez nas nowej interpretacji czasu?
Czy Wszechświat 2.0 to tylko kwestia pewnej interpretacji? Wyobraź sobie, że nasz "czas" to zbiór pewnych stanów energetycznych. Każdy taki stan energetyczny odpowiada odwzorowaniu jednej chwili naszego czasu rzeczywistego. Układ stanów energetycznych formułuje naszą linię czasu - współtworzy tak zwaną strzałkę czasu. Inna interpretacja czasu mogłaby wówczas determinować wszystkie nasze pojęcie podstawowe takie jak: materia, energia, przestrzeń. Nasz opis materii musiałby mieć inne znaczenie - inną interpretację. Oczywiście, pojęcia te musiałby nawiązywać do naszego obecnego opisu Rzeczywistości, jednak miałby swoja szczególną interpretację, która uwzględniałby inne podejście do pojęcia naszego "czasu".
Nowa interpretacja czasu - nowy opis Wszechświata
Załóżmy przez chwile, że nasze pojęcie "czasu" ma inne znaczenie - inną interpretację. Wówczas obraz naszej materii, która odwzorowuje naszą otaczającą Rzeczywistość może mieć również inną interpretację. Co to dokładnie może oznaczać? Wszechświat 2.0 powinien zaskoczyć nas swoją interpretacją. To co, wydaje nam się już ugruntowane na bazie naszej wiedzy i nauki będzie musiało być zweryfikowane. Nie oznacza to, że cały nasz opis Wszechświata jest do weryfikacji. Można to raczej przyrównać do pojęcia naszej grawitacji - prawa powszechnego ciążenia.
Prawo powszechnego ciążenia, zwane także prawem powszechnego ciążenia Newtona jest prawem, które głosi, że każdy obiekt we wszechświecie przyciąga każdy inny obiekt z siłą, która jest wprost proporcjonalna do iloczynu ich mas i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między ich środkami. Jest to ogólne prawo fizyczne, bazujące na empirycznych obserwacjach Newtona, które nazwał on indukcją (wpływem). Wchodzi ono w skład podstaw mechaniki klasycznej i zostało sformułowane w pracy Isaaca Newtona pt. Philosophiae naturalis principia mathematica, opublikowanej po raz pierwszy 5 lipca 1687 r. Prawo to, obowiązuje do dzisiaj, chociaż wiemy, że jego precyzyjniejszym opisem jest OWT.
Ogólna teoria względności (OTW) – teoria ciążenia autorstwa Alberta Einsteina, ogłoszona w 1915 roku. Jest to współczesny paradygmat opisu grawitacji – najdokładniejszy potwierdzony model tego oddziaływania, poprawiający prawo powszechnego ciążenia Newtona, potrzebny zwłaszcza do opisu silnych pól oraz całościowej (globalnej) budowy Wszechświata. OWT jest więc rozszerzeniem prawa powszechnego ciążenia.
Jeśli zatem w naszych rozważaniach "pozbędziemy się "czasu", to jak zmieni się postrzeganie pojęcia "grawitacji" i jak wpłynie to na prawo powszechnego ciążenia Newtona? Idąc dalej, można tą drogą, należałoby sprawdzić w jaki sposób takie zmiany jakościowe mogłyby wpłynąć na OWT autorstwa Alberta Einsteina. Jeśli zatem dokonałyby się zmiany w interpretacji OWT, to oznaczałoby, że nasze pojęcie Grawitacji na zupełnie inną interpretację. Prawdopodobnie doprowadziłoby to zmiany opisu naszego Wszechświata. W ten sposób musielibyśmy interpretować Wszechświat wraz z jego prawami fizyczne do pewnych modyfikacji.
Oznaczałoby to, że wówczas nowy opis Wszechświata byłby dedykowany do nowych warunków, które uwzględniają zmiany w pojmowaniu naszego "czasu". Aby odróżnić ten opis Wszechświata od opisu, którym posługujemy się obecnie, wprowadziliśmy termin "Wszechświat 2.0". Nie mamy pewności, kiedy tego typu zmiany jakościowe mogą zaistnieć. Wielu naukowców, uważa coraz śmielej, że nasze pojęcie "czasu" zasługuje przynajmniej na rozszerzenie swojego znaczenia. Tego typu rozważanie są na razie czysto teoretyczne i mają podłoże filozoficzne. Nie mamy dostatecznej wiedzy w jaki sposób można przeprowadzić zmiany mentalne w postrzeganiu zjawiska jakim jest "czas".
Dane, które wysyła nam Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba do analizy naszego widzialnego Wszechświata, zaczynają wprawiać nas w zakłopotanie. To co kiedyś wydawało się być pewne, dzisiaj drży w posadach - to tylko kwestia odpowiedniej interpretacji. Potrzebujemy "Wszechświata 2.0", aby zmienić podejście do postrzegania naszej Rzeczywistości. Nowe spojrzenie na naszą Rzeczywistość rozszerzy nasze horyzonty. Według nas, najważniejsze jest zmienić poglądy na temat naszego pojęcia "czasu". Pojęcie "czas" stanowi podstawę w naszej egzystencji. Rzeczywistość nie istnieje jeśli nie jest zanurzona w upływie czasu.
Koncepcja "czasu" - nowa jej interpretacja, może wprowadzić zmiany, które wcale nie muszą wprowadzić chaos w świecie naukowym. Wydaje się, że zauważenie naszego pojęcia "czasu" ma już swoich zwolenników. O ile opis Rzeczywistości bez "czasu" wydaje się niedorzecznością, o tyle inna interpretacja tego co nazywamy czasem może rozszerzyć nasze horyzonty poznawcze. Wprowadzenie małych kroków do zmian w myśleniu o czasie wymagałoby stworzenia w pierwszej kolejności zespolonej funkcji czasu. To mały krok, który proponujemy na początku.
Obecnie dysponujemy odpowiednią mocą obliczeniową superkomputerów, aby można było przeprowadzić pewien rodzaj symulacji i zamodelowania naszej Rzeczywistości w oparciu o zmiany w definiowaniu naszego "czasu". Nie jest wiadomo, czy nasz propozycja zespolonego opisu czasu jest propozycją ostateczną. Być może konieczny będzie nowy aparat matematyczny, który wprowadzi nowe myślenie o "czasie" do obowiązujących praw fizyki. Nasza propozycja dotycząca opisu matematycznego dla nowej koncepcji "czasu" wykorzystuje zaproponowany przez nas Kwaternion Czasu.
Nasza Koncepcja – ToE-Przestrzeni Kwantowej, zakłada, że pojęcie "czasu" musi zostać zmodyfikowane. Gdyby się udało dopuścić taką możliwość, wówczas nasze poszukiwania odpowiedzi na pytanie czym jest nasza Rzeczywistość i w jaki sposób powstaliśmy, zyskałyby większy obszar poszukiwań. Wydaje się, że obecnie, nasze pojęcie "czas" wyznacza naszą egzystencję. Rozważania prowadzące do powstania nowych koncepcji "czasu" powinny być rozwijane i brane pod uwagę nie tylko w aspekcie filozoficznym, ale również w aspekcie badawczym. Istnienie poza czasem jest możliwe, jeśli dokonamy zmiany myślenia w jaki sposób postrzegamy nasze pojęcie "czasu".
Więcej na temat naszej koncepcji czasu znajdziesz w innych materiałach na naszej stronie. Nasze pojęcie czasu wynika z naszej Koncepcji – ToE-Przestrzeni Kwantowej. Koncepcja Przestrzeni Kwantowej uwzględnia nowe podejście do pojęcia “czasu” – zostało to omówione w artykule ToE-koncepcji czasu. Nowa koncepcja czasu zakłada, że nasze pojęcie czasu w naszej otaczającej Rzeczywistości, jest pojęciem niepełnym. Nasz czas to tylko jedna część zespolonego opisu czasu – to tylko czas rzeczywisty. Ale to tylko jedna z łagodniejszych zmian w myśleniu o pojęciu naszego "czasu".
Marek Ożarowski
Komentarze
Prześlij komentarz